Natuurgeneeskunde is een geneeswijze die streeft naar de gezondheid van de mens, waarbij de beginselen en wetten van genezing binnen de natuur worden geëerbiedigd.

Natuurgeneeskunde werkt met de methoden die uitgaan van het principe "nihil nocere" (nooit schaden) van de grondlegger van de natuurgeneeskunde Hippocrates (460-377 c. Chr.) Er wordt gekozen voor de kleinst mogelijke therapeutische prikkel om het gewenste resultaat de bewerkstelligen. Zoals Hippocrates het uitdrukte: "De natuur geneest, de arts is niet meester, maar dienaar van de natuur." 

Natuurgeneeskunde is een geneeswijze die gebruik maakt van een consistent geheel (duurzaam en samenhangend) van diagnostische en therapeutische methoden ter bevordering van de gezondheid. De natuurgeneeskundige methoden en therapieën worden ingezet om het zelfgenezend vermogen van lichaam en geest te stimuleren en om de mense terug te brengen in een voor hem beter en gezond evenwicht. De eigen levenskracht geneest(met ondersteuning v.d.therapeut) zichzelf.

De natuurgeneeskundige behandeling gaat er vanuit dat er nooit sprake is van één ziek orgaan, maar dat ziekte een stoornis in het gehele lichaam betekent. Men spreekt dan ook, zowel wat betreft de diagnose als de therapie, over een totale benadering van de patiënt.